araf
araf

Bir rüya gördüm bundan yıllar önce
İnleyen binlerce ruh ve
Her yanda küf kokusu
Öyle ağır geldi ki ciğerlerime gördüklerim
Her yanda tarif edilmez bir ölüm korkusu
Belki de tam orada yerleştin zihnime
Zaten hep emrivakiydin ömrüme.
Bu yüzden yemin etti yüzüm gülmemeye
Ve tam orada kurudu göz pınarlarım
Her yanımda fışkırır ter,
Fakat ne acı; ben dondum, kaldım.
Sonra da hiç dönmeyecekmiş gibi kaçtım.
Bindim bir martının tepesine
Dedim ona, beni sakın düşürme
Bir lokma simit için beni,
Maviliklere terk etme.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
52

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin