gökkuşağı - gök - gökyüzü - edebiyat - şiir - köşeyazısı
gökkuşağı

İnsan kendini diğerlerinden ayrı gördüğü kadar
Aynıymış aslında.
Ne kadar çok farklı olmayı arzularsa
O kadar dibe çekilirmiş monotonluk kuyusunda.

Ve insanın gönlü
Bir dediğini bin kez tekrarlamadan rahatlamazmış.
Ettiği kendinden büyük laflar
Boğazına takılmadan büyümezmiş insan
Bazı anlarında nefes alırken dahi
Yaşadığını hissedemezmiş damarlarında.

Geçici olduğunu bildiği halde geçmeyen bir boşluk hissi
Çöreklenir, kalırmış zihnin büyükçe meydanında.
Bir silginin geçirmeyeceği mürekkepli kalemler
Karalar dururmuş göz kapaklarının içini.
En çok unutulmak istenenler çizilirmiş oraya.
Gözünü açmakla kapamak birmiş insan için.

Ve insan
İnsanmış neticede
Tek kelimelik bir varlık.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
34

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin