çıkagel'sen

Suların çekildiği, denizlerin kuruduğu anda…
Bulutların bir damla su indirmediği, çiçeklerin solduğu anda…
Güneşin doğmadığı, dünyanın karanlığa boğulduğu anda…
“SEN” diyorum. Çıkagel’sen.
“SEN” diyorum ve birden yağmur bastırıyor,
damla damla yağıyor.
Kurumuş denizler, solan çiçekler yeniden hayat buluyor SEN’in ile.
“SEN” diyorum ve bir güneş, gözlerinden aldığı parlaklıkla göz kırpıyor,
Karanlığa gömülmüş dünya yeniden aydınlanıyor SEN’in ile…
Çıkagel’sen diyorum.
“SEN” dediğim an;
yeniden çarpıyor duran kalpler,
yeniden kuruluyor bozulan düzen,
yeniden yayılıyor kaybolan huzur.
Herkesin geldiği gibi gittiği şu döngüye inat,
Çıkagel’sen diyorum yine de…
Sen gelsen ve hiç gitmesen herkese inat,
Gelişin mucizeler getirse yıkılan hayallere inat.
Çıkagel’sen,
ve Afrika’da bir çocuk gülümsese.
Çıkagel’sen,
ve bir anne kaybolan evladına kavuşsa.
Çıkagel’sen,
ve güneş bu defa çok farklı doğsa.
Çıkagel’sen,
Senin gelişin, muhtaç olduğumuz sevgiyi de getirse beraberinde…
Senin gelişin, bize yeni bir dünya getirse beraberinde…
Sen gelsen diyorum,
Sen gelsen,
Hiç gitmesen,
Hep kalsan.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
3

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin