gökyüzüsün sen
gökyüzüsün sen

Gökyüzüsün sen,
bulutlar kesmiş yüzeyini.
Kanamışsın, yeryüzüne yağmur,
çocukların ayakkabılarına çamur olmuş.

Çok dolmuşsun, ağlayacaksın da,
insanların şemsiyesi yok diye bulutları yağdıramaz olmuşsun.
İçine ata ata kararmış rengin,
bulutlara sıçramış boyaların.

Bulutlar birbirine yanaşmış,
sen tek kalmışsın.
Üzerine serildiğin topraklar,
sana haram olmuş.
Göremez olmuşsun insanları,
değemez olmuşsun çiçeklere.

Koca yeryüzünü sarmalamışsın da,
sarmayalacak kimseyi bulamamışsın.
Kayan yıldızlar kesiyor gövdeni gece çöktüğünde üstüne,
Kanıyorsun, gece gizliyor seni.
Sakla gökyüzü, her bir yaraya bulutları yerleştirmeye devam et.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
331
Anadolu Lisesinde okuyorum. Edebiyatın dallarına sarılmış ve elimden geldiğince kendimi bir adım daha öteye -yukarı- çekmek adına çabalamaktayım. Öykü ve şiir ağırlıklı yazarak kalemimdeki mürekkebi kurutuyorum. Soru, görüş ve önerileriniz için: fatmanuruyar@xyazar.com

1 YORUM

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin