jiletler bu gece de iyi'
jiletler bu gece de iyi'

beni merak etme, endişelenme benim için, iyiyim.

çiçekler ektim saksılara, masamı mumlarla süsledim, turunç kokulu tütsüler yaktım, pembe şarap içtim, erbaş’tan şiirler okudum, yıldız fena söyledi yine, ağladım.

insanız, engelleyemiyoruz işte, gözlerin dolmasını, ayakların titremesini, sesin çatallaşmasını, yumruların boğazını yuva bellemesini, yumruğun kadar yüreğinin omzuna yük olmasını.

biraz endişelendim kendim için. korktum küçüklüğümden beri yakın durduğum ilaçlardan, mutfak çekmecesindeki siyah bıçaklardan, Aysel’in turuncu makasından, babamın sakallarına değen jiletlerden. kırılmaya müsait biblolardan, aynalardan, evde yalnız kalıp yara izlerimle yüzleşmekten korktum.

merak etme, iyiyim ben.

korktum sadece. cem’den, sigaralarımı küllükte değil de sol göğsümün üzerinde söndürmelerimden. çirkin ellerimin bileklerimden alacağı intikamdan, omzuma değen saçlarımın boynuma dolanmasından, üzerime sıçrayan dalgalardan korktum. ölüm marşı olarak kulaklarımda yankılanan sözlerinden korktum.

ama iyiyim, merak etme.

acıyan yerlerime renkli çocuk yara bantları sarıyorum. adını anmıyorum, isminin kazılı olduğu derime bakmıyorum.

aferin mi bana? evet, aferin bana, iyiyim ben.

öyleyim evet. ölüyüm demedim. öyleyim dedim, iyiyim yani.

iyiyim ben, evdeyim. sana yazıyorum şimdi. kahvemi içip turunç kokulu tütsüyü çekiyorum çürümüş ciğerlerime. gitme meyillerime yetersiz kalan penceremden bulutları seyrediyorum. durduruyorum ellerimi. kalemi bırakıyorum. her şeyi yazmamalıyım. yazabilirim elbet, ama ben iyiyim. bu yüzden yazamam. her şeyi yazarsam kötü olurum. barışırım sırt döndüğüm korkularımla.

iyiyim ben. öyle iyiyim ki, cismimi sorsalar iyiyim diyorum. öyle bir iyilik benimki.

ben yarama tuz basılmasından değil, sigara basılmasından korkuyorum sevgilim. yazdığım her cümle ayrı bir cenaze çıkarıyor ruhumdan. ruhumun cenaze namazı kılınıyor ama sen gelip beni omzumdan öpmüyorsun şu oturduğum sandalyede.

ama iyiyim…

ben iyiyim.

biliyorum merak etmiyorsun ama, babamın sakallarına değen jiletler, bu gece de iyi…

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
714
Çağ Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde yüksek lisans yapıyorum. Okuyorum, satır aralarında kendimi arıyorum. Yazmaya ve ardımda küçük bir hazine bırakmaya çalışıyorum. Soru, görüş ve önerileriniz için cerencakir4@gmail.com mail adresime veya @canmeyus instagram hesabımdan ulaşabilirsiniz. Sevgiler.

2 YORUMLAR

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin