kirli kalpler dünyası
kirli kalpler dünyası

Birbirimizi incitmemizin adını koyamıyorum. Bu gaddarlığın adını koyamıyorum. Ne ara böyle ruhsuz birer cesede dönüştük. Ama bunu yapanlar bizler olamayız, yaşlı annesine öf diyen biz olamayız, eşine karşı gaddar olanlar bizler olamayız. Biz nezaket yurdu insanlarıyız, husumet bizim lügatimizde yok.

Nereye gitti? Mütebessim yüzlerimiz, mütevazı kişiliğimiz, sevgi dolu kalplerimiz. Yoksa Necip Fazıl’ın dediği gibi ‘iyi insanlar iyi atlarına binip gittiler’ mi? Geride ruhsuz, katı kalpli insanlar mı kaldı? Ama dünya böyle çok kötü. Katı kalpli insanlar; incitiyorlar, kardeşlerinin cesetlerini çiğniyorlar ve benliklerini aşağılıyorlar, hiç pişmanlık duymadan.
İnsan güzel bir kişiliği olunca ne kaybeder diye düşündüm bir şey bulamadım. O zaman neden bu kadar kötülük var? Dur diyecek kimse yok mu?

Kaçmak istiyorum bu dünyadan, nereye mi? Geçmişe kaçmak istiyorum. Yaşlı annesini huzur evine bırakan sözde duyarlı evladın bulunduğu diyardan, annesini gerekirse sırtında taşıyan şanlı tarihime kaçmak istiyorum. Hayvanların, günümüz insanlarından daha değerli yaşadığı güzel medeniyetime kaçmak istiyorum. Bırakın beni orada, çünkü bu dünya artık yaşanılmaz oldu.

Polyannacılık yapma diyenleri duyar gibiyim. Ne zamandan beri güzel bir dünya istemek pollyannacılık oldu? Bizimkisi bir eski zaman özlemi, o mutluluk dolu zamanları özlüyoruz işte. Geri gelir mi bilemem ama ben insanlığı özledim.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
71

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin