ömür
ömür

Karanlıkta aydınlanan gök
Gözlerimi tuttu ve kendine çekti.
Bulutlar her yanı sarmıştı,
Üşüdüm, hepsini çektim üzerime.
Böyle havalarda çekinirdim herkesten.
Gökyüzünün acımasızlığı
Göğsüme dolardı, insansızlaşırdım.
Herkesin içini görür, çoğundan uzaklaşırdım.
Her birimizin arzulardan dönen başı
Çarpardı bir kaldırım taşına,
Kaldırımlar bunun içindi zannımca.
Tüm sözler tıkıldı gönlüme,
Gizledi zehrini gözlerime.
Karardı.
Kömürden yapılma birer puttuk belki de.
Yanmak için hazırlanmış bir ömür vardı herkeste.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
16

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin