otoyol günlükleri
otoyol günlükleri

Neden doğru zamanı bilemiyor ve neden reaksiyonları zamanında gösteremiyorum biliyor musun? Çünkü hazırlanmam ve başlamam gerektiğini bana gösterecek, anlatacak hiçbir şey bulamıyorum. Bu nedenle trafik işaretlerine ve trafik lambalarına çok özeniyorum. Ne zaman, nerede ve ne yapman gerektiğini sana söylüyorlar. İmkanım olsa hayatıma trafik işaretleri ve lambaları yerleştirirdim.

Otoyoldan çıkalı çok oldu. Uzun zaman önce gördüm engebeli arazi uyarısını. Hiçbir önlem almayıp yokuşa sürmeye devam ettim. Her şeyi. Belki bilerek hızlandım. Bilerek taşların daha sert çarpmasına izin verdim ve sanırım artık eskisi gibi hissettirmediği kanısına vardım. Tozları yutmayı da kendim seçtim. Çünkü belki ben de nereye gittiğimi görmek istemiyordum. Sadece gidiyordum ve bu yola ne zaman çıktığımı hatırlamaya çalışıyordum. Artık çalışmıyorum ve merak etmiyorum. Sadece otoyola dönüş levhasını bekliyorum.

Bugünün yeni bir gün olmasına izin verdim. Ve her şeyi kestirip atmayla başladım güne. Önce saçlarımı kestirdim. Sonra baktım ki bazı tarihleri çoktan kesip atmışım. Görene kadar fark etmedim. Sırf bu yüzden bugünün farklı olmasına izin verdim. Unutulan ve hatırlanmayan her şeyin hatırına. Beklenen tabela bugün karşıma çıktı, en sonunda tozun içinden çıkıp her şeyi berrak görebildiğim ve görmeme izin verdiğim yoluma ilk sağdan dönüş yaptım.

Hayatım boyunca sarı ışığı ciddiye almadım hazır olmayı beceremediğimden. Bu sebeple yeşil ışık yandığında panikten doğru kalkışı yapamadım hiçbir zaman. Oysa bekleseydim biraz kendime hazır olacak zamanı verseydim yeşil ışık yandığında doğru çıkışı yapabilecek ve belki engebeli araziye hiç girmemiş olacaktım. Kendimi kimsenin olmadığı yollara bırakmayacaktım. Ve bu kadar zamanı boşa harcamayacaktım. Bir daha hatırlamayacağım tarihler aramayacaktım. Hepsi işaretleri ve levhaları hayatıma yerleştiremediğimden oldu. Yalnızca önümde giden birini takip ederek bu yolculuğu sürdürmeye çalıştım beni yanlış yönlendireceğini düşünmemiştim.

Bugünden sonra seyir halinde devam etmeye karar verdim. Bu sefer tek başımayım. Bütün hız uyarılarına dikkat ediyorum. Bütün kırmızı ışıklarda duruyor ve hazır olmayı bekliyorum. Ve sanırım artık emniyet kemeri de takıyorum. Sadece savrulmak istemediğimden. Ani kalkışlar yapmıyor ve kendimi asla yormuyorum. Bütün mola yerlerinde dinleniyorum. Bütün levhaların ve tabelaların anlamını biliyorum. Bu yüzden asla yanlış yöne sapmıyorum. Ya da yanlış hareketler yapmıyorum. Sarı ışıkta mutlaka hazırlanıyorum. Ve yeşil ışık yandığında hareket etmeyi asla unutmuyorum. İlerlemeyi asla bırakmıyorum.

İşte bu yüzden bugün farklı bir gün. Çünkü bugün ben farklı biriyim ve aynı yolda değilim.

“Her şeye hazırım. Aşka. Gitmeye. Kalmaya…”

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
21

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin