vietnam savaşı
vietnam savaşı

Dünyanın kanlı tarihi binlerce savaş gördü. Bu savaşlar milyonlarca masum insanın canına mal oldu. “Onurlu savaşalım” derler ama bunun açıklamasını kimse tam olarak yapamaz. Ne demektir onurlu savaşmak? Çocukları ve kadınları öldürmemek midir? Bilinmez. Ama benim bildiğim bir şey var o da, Amerika’nın dahil olduğu hiçbir savaşın onurlu olamayacağıdır. Hatta savaş olmasına da gerek yok. Amerika’nın bugüne kadar yaptığı herhangi bir askeri müdahale de onurlu bir şekilde yürütülmedi… Bu yazımda onurdan, saygıdan, insan sevgisinden uzak bir Amerikan savaşından bahsedeceğim.

vietnam savaşı
vietnam savaşı

Vietnam Hezimeti

İkinci dünya savaşı ile beraber dünya genelinde Sovyet yayılmacılığı baş göstermeye başladı. Bu akımdan Kuzey Vietnam da etkilenmişti. Kuzey Vietnam komünist görüşü kabullenmiş ve Güney Vietnam’a baskı yapmaya başlamıştı. Kuzey Vietnamlılar komünist görüş çatısı altında tek yumruk Vietnam istiyorlardı. Bu baskıların üzerine Kuzey ve Güney arasındaki sinirler gerildi. Dünyada başı çeken ülkeler sırayla saflardaki yerlerini aldılar. Benim anlamadığım nokta bu zaten. Her zaman bir kıvılcım beklerler birbirlerine olan nefretlerini kusabilmek için. Çıkıp direkt olarak birbirlerine saldırmazlar. Bir bahaneye sığınmaları gerekir çünkü. Sığındıkları bahane Vietnam Savaşı‘ydı. Vietnam Savaşı, 1945’te başladı ve 1975’e kadar aralıksız devam etti. Amerika’nın doğrudan dahil olduğu kısım savaşın son 10 yılı idi. Kuzey Vietnam’ın yanında Sovyetler ve Çin, Güney Vietnam’ın yanında da ABD vardı. Amerika’nın bu savaşa girmek için can atmasının sebebi komünist düşüncenin yayılmasından ölesiye korkmasıydı.

Savaşın başlaması ile beraber Amerika, yüz binlerce askerini Vietnam’a gönderdi. Daha yeni savaştan çıkmış, sürekli iç çekişmeler halindeki bu zayıf rakibini kolayca yeneceklerini düşünmüşlerdi ancak yanıldılar. Amerikan ordusunun yerleşkelerinin olduğu bölgelerde çok fazla Viet konglu askerler vardı. (Viet cong: ülkenin güneyindeki komünist destekçilerine verilen isim) Viet kong askerleri güçlü düşmanları karşısında çok akıllıca yöntemlerle savaşıyorlardı. Yerin altına kazdıkları kilometrelerce uzunluğundaki tünelleri kullanarak Amerikan ordusuna karşı mücadelelerini sürdürüyorlardı. Amerikan ordusu ekipmanları ne kadar güçlü olursa olsun bu tüneller konusunda herhangi bir çözüm üretemiyordu.

Amerikan ordusu, Şubat 1965’te Güney Vietnam ordusunu da yanına alarak gerillalara karşı ”Rolling Thunder” bombalama operasyonunu başlattı. Gerillaların vur-kaç taktiklerine karşı böyle karşı koymayı planlıyorlardı. Ancak hava gücü ile yapılan operasyonlar gerillaların gücünü kırmaya yetmedi. Bu noktada değinmemiz gereken nokta şudur: Amerika savaş boyunca var gücüyle saldırdı. Savaş sonunda yapılan hesaplamalara göre bombardıman uçaklarının bıraktığı bomba miktarı 400.000 tonu buluyor. Böylesine bir Dünya gücüyken ve karşında ciddi anlamda bitik bir rakip varken uygulanan bu strateji, binlerce masum insanın hayatına mal oldu.  Bombalar bırakıldı, askerler yığıldı, Amerika’da savaşı meşrulaştırmak için büyük bir çabayla propaganda yürütüldü. Bu kadar uğraşa rağmen Amerika’nın Vietnam’dan elde ettiği tek şey hezimet oldu…

vietnam savaşı
vietnam savaşı

Amerikan ordusu, tüneller yardımıyla direnen gerillalara sürekli ağır kayıplar veriyorlardı. Ve bir Amerikan taktiği yine akıllara geldi. Amerika, gerillaları ormanlardan çıkarmak için zehirli gaz kullanma vaktinin geldiğini düşünüyordu. Ve Amerika, Vietnam’da gerillaların bulunduğu ormanlara milyonlarca galon zehirli portakal gazı saçtı. Tarih boyunca unutulmaması gereken savaş suçu işlenmiş oldu. Kullanılan bu zehir dolayısıyla binlerce masum insan zarar gördü. Yüzlerce sakat çocuk dünyaya geldi. Kullanılan bu zehirden Amerika’nın kendi askerleri dahi etkilendi. Televizyonların yaygınlaşmasıyla beraber bütün dünya bu trajediye tanık oldu.

vietnam savaşı'nın sembolü olan çocuklar napalm bombasından kaçıyorlar
vietnam savaşı’nın sembolü olan çocuklar napalm bombasından kaçıyorlar

Savaş durmadan ilerliyor ve iki tarafta ağır kayıplar vermeye devam ediyordu. Bu savaşın en önemli etkilerinden biri Amerikan halkının savaş karşıtlığı konusunda bilinçlenmesine sebep olmasıydı. İnsanlar savaşta kaybedilen on binlerce Amerikan askeri dolayısıyla ülkenin içinde bulunduğu durumdan hoşnut değillerdi. Masum insanların katledildiği görüntüler sürekli ortaya çıkıyor ve protestolar artıyordu. 1968’de seçilen Richard Nixon tepkileri değerlendiriyor ve insanların istekleri doğrultusunda Amerika’nın Vietnam’dan çekilmesi için Güney Vietnamlı askerlerin eğitilmesini kapsayan 3 yıllık projeyi başlatıyordu. En nihayetinde Paris’te ilerleyen barış görüşmeleri sonuç vermiş ve Amerikan askerleri büyük kayıpların ardından ellerinde sadece hezimetle ülkelerine dönmüştür.

vietnam savaşı yürüyüşü
vietnam savaşı yürüyüşü

Bu uzun süreçli savaşın sonuçlarına gelelim. Savaş boyunca Vietnamlılar 1.5 milyon insanını kaybetmesine rağmen savaştan galip çıkmayı başarmıştır. ABD yenilgisini kabul etmiş, bu haksız baskıyı daha fazla uzatmaması gerektiğini anlamıştır. Savaşta 58 bin askerini feda eden ABD; savaş sonrasında yaşadığı travmayı atlatamayan binlerce askerin intiharına tanık olmuştur. Nihayetinde Vietnam’a bütün askeri kuvvetiyle gelen Amerika; tarih sahnesinden asla silinmeyecek bir hezimetle Vietnam’dan ayrılmıştır. Kuzey ve Güney Vietnam’ın bölünme fikirleri suya düşmüş 1975’de Kuzey ve Güney Vietnam birleşmiştir.

Vietnam savaşında geleceğe dair çıkarılması gereken bir sürü ders yatıyor. Gelişmemiş ve gelişmekte olan ülkeler için ibret alınası bir savaş. Herkes işleyiş açısından belirli özerkliğe sahip olduğunu söyler. Söz konusu kendi ülkesinin ideolojisi bile olsa Dünya güçleri buna müdahale etmek ister. Dünya’daki ufacık bir parçanın bile kendilerine muhalif olmasını istemezler. Barış, sevgi, insan hakları diyerek girdikleri yerlerde barışı, sevgiyi, insan haklarını katlederler. Bütün dünya bu bahanelerin saçmalık olduğunu bilir ancak kimse onlara seslerini çıkartmaz. Yine askerler limanlardan marşlarla uğurlanır. Yeni Vietnam’lara, yeni Irak’lara, yeni Afganistan’lara doğru yola çıkılır. Bizim payımıza masumlara üzülmek düşer.

Helal!
Helal! Bayıldım! Haha! Vay be! Üzüldüm! Kızdım
7512
Kocaeli Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisiyim. Gezmeyi, okumayı, sorgulamayı ve tartışmayı çok seviyorum. İnanmadığım düşünce ve görüşleri savunabilmeyi, inandığım düşünce ve görüşleri de eleştirebilmeyi amaç edindim. Xyazar.com'da yazar olarak görev alıyorum. Soru, öneri ve eleştirileriniz için osmankaan@xyazar.com

1 YORUM

BİR CEVAP BIRAK

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi girin